طرح نگهداري از سالمندان
قسمت اول
حدود ده سال پيش كه در ايران زندگي و كار مي كردم طرحي را در ارتباط با نحوه جايگزيني اتومبيل هاي كهنه با اتومبيل هاي نو براي يكي از كميسيون هاي مرتبط در مجلس ارسال كردم كه پس از يكي دو سال بعنوان طرح پيشنهادي يكي دو نماينده به تائيد رسيد و تا حدودي در حال اجراست و اثرات مفيدي هم داشته است ولي ازآنجائيكه هر حركت اصلاحي بايد پيگيرو مستمر باشد تا نهادينه شود هنوز اين طرح در مراحل كلنجار است و از حمايتهاي لازم برخوردار نشده و لذا پيشرفت آن نيز كند است. از نظر من مهم نيست كه طراح من بوده ام يا نماينده مجلس بلكه اهميت آن در اين است كه به حال مردم و كشور مفيد واقع شده است.
مطلب مهم و بسيار قابل توجه ديگري كه بخصوص در ايران بدليل شرايط فرهنگي و مذهبي و بطور كلي در ساير جوامع مترقي جهان وجود دارد و روز به روز بر دامنه آن از لحاظ آماري و نيز مشكلات جانبي افزوده مي شود و در برخي كشور ها براي آن برنامه ريزي شده و به عنوان يك ضرورت در مورد آن فكر شده و اقدام مي شود و در برخي ديگر از كشور ها از جمله ايران بسيار پيش پا افتاده و در حد يك حركت پاياني عمر و بي حاصل به آن نگاه مي شود موضوع سالمندي و نگهداري از سالمندان است.
با پيشرفت هائي كه در علم پزشكي صورت گرفته و هر روز نيز راه هاي تازه تري براي طول عمر يافت مي شود و با كنترل هائي كه براي كاهش رشد جمعيت انجام مي گيرد و اصولا بدليل شرايط اقتصادي و تحصيلي و كار و غيره تعداد متولدين در حال كاهش و يا كنترل و به دامنه گسترش طبقه سالمند افزوده مي شود و تعداد افراد سالمند بتدريج به طرف برتري نسبت به طبقات جوان تر مي رود.
طول عمرقطعا همراه با حفظ تمامي توانائي هاي فيزيكي و رواني نيست و در بسياري موارد افرادي كه به روش هاي گوناگون به طول عمرشان افزوده مي شود نيازمند نگهداري و ارائه سرويس هاي خدماتي بو سيله ديگران هستند و خود از انجام بسياري از كارهاي روز مره عاجزند و لي هستند و زنده اند و نمي توان آنها را از سر راه برداشت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر