سرو اگر ناز شد چون که به بالای توست
غنچه ی گل خنده گر بهر تماشای توست
نرگس شیراز را چشم تو بیمار کرد
دردل پاک صدف درگهر خای توست
شرم ندارد قمر فاش بگوید به خلق
در پس ابرارنهان ازرخ زیبای توست
مرغ خوش آهنگ من عاشق دشت ودمن
نغمه ساز مرا شور ز سودای توست
بهر خدا رحم کن باز به بستان در آ
خون جگر لاله را بهر تمنای توست
