نياگارا
عكس از پروانه
انچه در اين صفحات ميخوانيد كم و بيش بر گرفته از خاطرات روز نگار همسرم و حاصل 40 سال زندگي تنگاتنگ و سايه به سايه با اوست كه با دو هدف برشته تحرير در امده است
ابتدا از همسرم كه از نظر من اسوه مقاومت و شكيبايي در مقابل بيماري سرطان و عوارض آن بود و با مشكلات زندگي آشوب زده كه تا حد زيادي تحت تاثير بيماري و احساسات مربوط به آن بوجود امد با متانت و بزرگواري برخورد داشت و اساس را عشق به زندگي و تكاپو براي حفظ آن قرار داد يادي كرده باشم و به كسانيكه در شرايط مشابه قرار دارند يا قرار ميگيرند نيز الگو و به هر حال واقعيياتي را منتقل كنم شايد مفيد واقع شود
و به آن گروه از شوهران و مرداني كه به هر شكل و با هر جايگاه با چنين بيماري و بيماراني همراه ميشوند نكاتي را باز گو كنم كه توجه به آنها ميتواند در برخورد با بيماري و مصايب آن مفيد باشد
در اينجا به روح پاك همسرم درود ميفرستم و از خوانندگان محترم اين سطور سپاسگذارم
در اين مجموعه همچنين نمونه هايي از مقالات و سروده هاي او را خواهيد ديد و با تصاويري از تابلوهاي نقاشي و كارهاي دستي او آشنا خواهيد شد و مطالب و سروده هاي پراكنده اي كه در ارتباط باهمسرم بوسيله دوستارانش به رشته تحرير در آمده از نظر گراميتان خواهد گذشت
اين مجموعه بيانگر روح مقتدر و مبارزه جوي انسانيست كه عشق را سرلوحه زندگي قرار داد و براي آن تا اخرين لحظات زندگي مبارزه كرد و به هر روش و دستاويزي كه ممكن بود يك لحظه به زندگيش بيفزايد عليرغم درد ها و نا ملايماتي كه به همراه داشت دست انداخت و از پا ننشست
و به قول خودش كه مي گفت سرطان هرگز بر روح من مسلط نخواهد شد و تنها قادر خواهد بود جسمم را تسخير كند
در تمام احوال سرطان را نديده گرفت و به آنچه كه نمادي از زندگي و زنده بودن داشت چنگ انداخت تا به همه بگويد تا شقايق هست زندگي بايد كرد
روانش شاد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر