عمر پروانه با بهار آغاز
میرود با خزان به همره گل

استفاده از مطالب این سایت با ذکر ماخذ بلامانع است

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۹, پنجشنبه

وقت باز آمدن است

وقت باز آمدن است
فصل میلاد گل است
شاخه ها سبز شده
غنچه بر تارک هر شاخه گل خنده زده
و چه زیبا شده نرگس که به چشمان قشنگت ماند
و مرا یاد تو هر دم آرد
صبحدم باد صبا
عطر گل های شقایق ، نفس یاس سپید ،و شمیم گل سرخ
هدیه آرد به سرایم ز سر کوی تو باز
تا که یکبار دگر
عطر موهای تو را بر دل و جان بنشاند
فصل میلاد گل است
چونکه بر شاخه نشست
به تمنای وصال تو دلش میلرزد
و به هر سوی کشد سر شاید
که تو پرواز کنی بر سر او بنشینی
و تو را تنگ در آغوش بگیرد آنگاه
شهد جانش به تو نوشاند و سیراب شوی
فصل عشق است و صفا ، وقت پیمان و وفا
گاه پیوستن دلهای جوان
هم چو یک غنچه گل
یا که یک شاخه ی نو رسته به باغ
فصل دلدادگی و شیدایی
و زمان دل و دل بستن و هم رسوایی
فصل شعر است و می و میخانه
وقت آواز نی مستانه
گاه پرواز تو بر شعله شمع
و زمانیست که در خاطر جمع
رقص زیبای تو جان میگیرد
فصل بر هم زدن پیمانه
وقت باز آمدن پروانه
وقت باز آمدن پروانه

هیچ نظری موجود نیست: