درساحل زیبا و بس آرام خزر
خورشید برون آمده هنگام سحر
آرام نشسته ای کنار دریا
گیسوی تراباد بیفشا نده دو بر
دردست تو خامه ای به پیشت بومی
تا نقش زنی طلوع خورشید مگر
توشیفته نورچو پروانه به شمع
تو عاشق دریایی و هنگام سحر
امروزکه رفته ای ندانم به کجا
خورشید و طلوع تو مرا باشد بر
آنراکه تو باخامه دل بنشا ندی
نصب است به دیوارو کنم باآن سر
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر