فکر غربت
فکر غربت از عزیزانم نبود
آنچه در دل داشتم آنم نبود
بهر آرامش بدینجا آمدم
عزم دوری از رفیقانم نبود
نیمی از جانم برون نیمی به خاک
قصد تقسیم دل و جانم نبود
ریشه عمرم به توفان کنده شد
چند روزی بیش مهمانم نبود
شفا
منم بر خاک کویت دل شکسته
عنان جان به زلفان تو بسته
به دیدار تو بشتابم که شاید
شفا بخشی دل بیمار و خسته
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر