کسی در گوش جانم میزند فریاد فریاد
که مرغ عشق رااز سینه کن آزاد آزاد
فضای سینه ات زندان تاریک است ودلسرد
رهاکن مرغ عاشق رااز این بیداد بیداد
زمستان میرود گل میرسد از راه چندی
شقایق را بود در بوستان میلاد میلاد
درختان سبزوخرم باغبان شاداست ومسرور
شمیم یاس و عطرارغوان در یاد در یاد
لباس نوعروسان برتن باغ است و بستان
صدای بلبلان درگل ستان با باد با باد
دراین حال وهوای دلنشین پروانه میآید
کند پرواز بر هر غنچه او دلشاد دلشاد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر