من به این ثانیه ها می نگرم
و به تنهایی خویش
و به عمری که شتابان به جلو می بردم
مژدگانی دهد این ثانیه ها
که بزودی روزی
من تو را خواهم دید
و در آغوش تو باز
سر گذارم به نیاز
خسته از محنت تنهایی خویش
می رهانم تن را
و سپارم بر خاک
تا که آسوده شود
از غم هجر تو
وز محنت تنهایی خویش
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر