عمر پروانه با بهار آغاز
میرود با خزان به همره گل

استفاده از مطالب این سایت با ذکر ماخذ بلامانع است

۱۳۸۷ دی ۱۵, یکشنبه

شعر نو


از شاعر جواني كه در يكي از سايت هاي ايراني مطلب مينويسد
چند شعر انتخاب كرده ام كه وصف الحال است


در های و هوی موج
در افت و خیز ساحل و در اوج فاصله
باکم ز هیچ نیست
در سینه ام
دلی به وسعت دریا نشسته است
دائم به یاد یار


گرچه دنیا سخت
گرچه ازاندوه مالامال
لیك من
خوشتر تحمل می کنم
سرد زمستان را
به یاد یار



در زمانی که
هوای دل من بارانی است
دلم از
خشکی این کهنه زمان مي گیرد
عالمی دارد
عشق
اهل پروازم و
اوج
دلم از بند زمین می گیرد

هیچ نظری موجود نیست: