داغ

هر کجا ٔگل دید زانو پای آن زد
شاد شد لبخند شیرین بر لبان زد
چهره ا ش از دیدن گل ها شکفته
بالها بگشود و خود را در میان زد
بر سر شاخه گلی‌ در کنج ایوان
دم به دم چون باغبان دستی بر آن زد
عاقبت فصل خزان همراه گل شد
رفت و داغش بر دل و جان امان زد


باغبان