من از پاييز بيزارم
رنگ برگ ها منو ياد غم هام مييندازه
صداي خش خش برگها منو ياد دگرگوني زندگيم ميندازه
رنگ سياه اسمان منو ياد غربت دلخراشي كه با رفتن پروانه ام مرا در بر گرفت ميندازه
باران پاييزي مرا ياد اشكهاي سردم ميندازه......
پاييز يعني من....
-------------------------------------------
باز باران بی ترانه باز باران
با تمام بی کسی های شبانه
می خورد بر مرد تنها
می چکد از بام خانه
باز می آيد صدای چک چک غم..
باز ماتم
من به پشت شیشه ی تنهاییم
دلمرده و محزون
نمی دانم...نمی فهمم کجای قطره های بی کسی زیباست؟؟؟؟
نمی فهمم
کجای اشک يك مردي كه همسر. همدم و پروانه اش رفته
نشان از شور عشق زندگي دارد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر