تقوا

ماه مبارك رمضان به پايان رسيد به اين اميد كه با لطف خداوند همگان موفق شده باشند از بركا ت آن بهره مند شوند
همانگونه كه در ابتداي ماه مبارك به صورتهاي گوناگون واز طرق مختلف گفته ميشود ماه رمضان ماه خود سازي است و ماهي است كه مسلمانان از آنچه آنان را از خداوند دور ميكند و يا در طول سال دور كرده است دوري مي جويند و با توسل به ادعيه و نيايش به درگاه خداوند متعال ميكوشند از كرده ها توبه كنند و براي آينده نيز تعهد كنند كه خود را به راه هاي رسيدن به خداوند نزديك كنند
راه هاي رسيدن به صلاح و نزديكي با خداوند را كتاب آسماني و پيغمبرعظيم الشان ما و ائمه اطهار و بزرگان دين و انسانهاي فرهيخته در طول ساليان دراز ترسيم كرده اند و بدون ترديد هيچكس نمي تواند ادعا كند كه از چگونگي نزديكي به خداوند بي خبر است
انسان ها مگر خود را به بي خبري بزنند و يا به آنچه آنان را در راه خداوند قرار ميدهد بي توجهي كنند و يا آنها را با مصالح خود در منافات بدانند و از آن ها دوري كنند وگر نه هيچ مسلماني نيست كه از بدو تولد به فرامين الهي و دستورات دين و روشهاي اخلاقي و انساني كه براي او تعريف شده و براي گام نهادن در راه خداوند مهيا شده آگاه نشود
آنچه كه از تمامي صفات انساني برجسته ترو شاخص تر است وانسان ها را در راه خداوند قرار ميدهد تقوي است
تقوي كلمه ايست كه مفهومي گسترده و وسيع به ابعاد تمامي حركات هر انسان در زندگي دارد
تقوي در كلام در رفتار در پندار در كردار در ارتباطات انسانها در خواسته ها در نگارش در ديدار و در هر آنچه كه يك انسان براي زندگي و زنده بودن در طول عمر بكار ميگيرد بكار مي آيد
سر منشا تمامي نا بسامانيهاي اجتماعي بي تقوائيست
انسانهاي بي تقوي از بارزترين خصوصياتشان خود خواهي ا ست و انساني كه خود خواه شد هر آنچه در اطراف او ميگذرد را براي ارضاء خواسته خود ميخواهد
اين قبيل انسان ها هيچ موجودي را ذيحق نميدانند و بدنبال تامين خواسته هاي شخصي خود فقط خود را مي بينند
خود را محور ميدانند و حق خود ميدانند كه حقوق ديگران را ناديده بگيرند
چنين موجوداتي راهشان از راه خداوند نه تنها فرسنگ ها فاصله دارد بلكه بدرستي درجهت خلاف راه خداوند گام برميدارند و لذا در ميان انسانهاي مومن و جوامع انساني كه بر اساس تقوي اداره ميشوند جايگاهي ندارند. متاسفانه در جوامع انساني كه ابعاد مادي براخلاقيات حاكم شود دامنه بي تقوائي رو به گسترش ميرود. خواسته ها نا محدود مي شود. توقعات همه شكل مادي به خود ميگيرد فرصتي براي پرداختن به انسان و انسانيت باقي نمي ماند و قوانيني حاكم ميشود كه چندان تفاوتي با جوامع غير انساني ندارد.
اينگونه جوامع براي تامين خواسته هاي خود به آتش افروزي و جنگ و جدال مي پردازند. خون انسانها در قبال رسيدن به خواسته هايشان ارزشي نخواهد داشت و نابودي جوامع انساني در صورتيكه آنان را به اهداف مادي برساند برايشان بي تفاوت است
بودن خود را بر بودن هر انساني ترجيح ميدهند و از نابودي ديگران احساس دل نگراني نمي كنند
در اينگونه جوامع آحاد جامعه نيز تحت تاثير اخلاق حاكم قرار ميگيرند و بتدريج خلق و خوي حاكم را بخود ميگيرند و به جان يكديگر مي افتند و با ناديده گرفتن حقوق انسانها ي هم جوار از دور و نزديك به پيروي از اخلاق حاكم برجامعه به خود و خواسته هاي خود و تحقق آنها مي پردازند
اين همه از بي تقوائي سر چشمه ميگيرد آنچه كه در كشور ما بزرگان دين و مكتب مي كوشند از آن دوري شود و تقوي و درستي و احترام به حقوق انساني همه گيرشود و ابعاد معنوي انسانها بر مادي آنها در تمامي رفتارهاي فردي و اجتماعي و اقتصادي برتري يابد ماه مبارك رمضان ابزاريست كوتاه مدت براي تحقق اين هدف و فرصت مغتنمي است كه خداوند به بندگان خود داده تا در آن به خود آيند و با خداي خود تجديد پيمان كنند و الا تمامي روزها و شب ها از آن خداوند است و او كه مالك نفس انسانها و زمين و زمان است تفاوتي بين ماه رمضان و ماه هاي ديگر نميداند و از بندگان خود خواسته است كه از روز ازل تا زمان رفتن كه او مقدر ميدارد تقوي و درستي را پيش بگيرند تا از بركات حمايت و هدايت او بهره مند شوند
باشد كه ما انسان ها بيدار شويم و راه او را دريابيم و خود را براي روزي كه در بارگاهش به داوري مي نشينيم آماده سازيم