شیشه عمرم کدر و تار شد
بس که به عشق تو گرفتارشد
یکدم ازاین کوچه گذرکن به مهر
شایدم این شیشه که تیمار شد
گربزنی سنگ به گاه گذر
بهترازآن است چنین خوارشد
ازپس این شیشه تار و کبود
کی بتوان دید و تو را یار شد
گرکه در آیی به سرای دلم
پاک شود دیده و پربار شد
بشکند این شیشه تنهایی ام
غصه اگر با دل من یار شد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر