چشم انتظا ر

ای رفته از کنارم ، همراه گل ز بستان 

با باد سرد پاییز ، چون برگ از درختان 

ای خفته در دل خاک ، آرام و پاک و زیبا 

تا باز کی درآیی ، با گل به لاله زاران 

من لحظه های تلخ ، هجران به جان خریدم  

باشد تو را رهایی ، از درد و رنج و حرمان

چرخ زمان بچرخد ، تا هرچه دوست خواهد 

هم در بهار و پاییز، هم در شتا ، زمستان 

آهسته میرود عمر ، چشمم به انتظار است 

تا در گشاید آ نگه ، آ یم برت شتابان  

کی میرود ز یادم ، این لحظه های محزون 

آرام خفته بودی ، تا کی رهی ز زندان  

درنیم روز روزی ، گاه پرید ن آمد 

پرها گشوده رفتی ، چون نورازدو چشمان 

پروانه ها نمانند در پیله های رنگین 

با گل به باغ آید چون میرسد بهاران 

زینروست برمزارت باغ گلی نشاندم 

باشد که بازگردی برجسم من دهی جان