خزان
آمد خزان و بازتوان
ازبرم برفت
یاد آورد که یارگران
ازبرم برفت
پروانه بود وچو
گل های لاله زار
پژمرده گشت وجوان
ازبرم برفت
با هم شدیم چوفصل
خزان به مهر
حکمت چه بود
همان ازبرم برفت
آتش گرفته و
گریم چو شمع زار
پروانه فصل خزان
ازبرم برفت
دلیل
اشک
هرکه را درد به
جان آید گاه
اشک دردیده ا و
خانه کند
اشک جانسوزاگرریزد
شمع
یا د سوزا ندن
پروا نه کند
تن پوش
تن پوش درختان زطلا
گشته به پاییز
زیبا و فریبنده و رنگین و دل انگیز
هیهات که این پوشش زیبا به زمستان
با برف زتن درشده
سرد است وغم انگیز
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر