عمر پروانه با بهار آغاز
میرود با خزان به همره گل

استفاده از مطالب این سایت با ذکر ماخذ بلامانع است

۱۳۹۰ مهر ۱۶, شنبه

بی تو بودن

شب های بلند بی تو بودن
سرد است و تحملش چه سخت است
هر لحظه از آن هزار سال است
بر جان و دلم که تیره بخت است
یاران همه با هم اند و شادان
جز من که دلم جز این به بخت است
آندم که سحر شود شب من
بانوی دلم یقین به تخت است

هیچ نظری موجود نیست: