عمر پروانه با بهار آغاز
میرود با خزان به همره گل

استفاده از مطالب این سایت با ذکر ماخذ بلامانع است

۱۳۸۹ اردیبهشت ۳۰, پنجشنبه

نام

زندگانی جاریست
زندگی باید کرد
نه برای مردن 
بل به جبر ماندن 
نه تو ما نی  و نه من 
نه کسی مانده ز ادوار قدیم
نه کسی رفته که برگردد باز
و بگوید که کجا رفته ، چرا آمده است
همه گویند به ما
از تو یک چیز فقط میماند
و همین یک نام است
من  ندارم باور که فقط نام بماند بر جا
آنچه را نام توکرده است
بماند بر جا 
خوب یا بد 
هیچ کس نامده است  تا  بگوید
که اگر خوب کنی
به کجا خواهی رفت
یا اگر بد گویی یا به کردار کنی بد
چه عقوبت بینی
هر چه گویند خلایق
 همه حدس است و گمان
و حقیقت نبود
همه از روی هواست
آنچه حق است همان است که پروانه نوشت
و بر آن باور بود
با صداقت و محبت و صفا
نام تو میماند
بنده خوب خدا
و همین ما را بس
 

هیچ نظری موجود نیست: