پروانه من عاشق گل بود . هرگز خانه ما بي گل نماند و او با تمام احساس از آنها لذت مي برد از جمله گلهاي زيبائي كه دوست داشت گل پامچال بود و زمانهاي روئيدن اين گل براي تماشاي آن به هر كجا كه امكان پيدا كردنش بود ميرفتيم
در مجموعه اي از شاعر مورد علاقه پروانه شعري مناسب يافتم كه برايش باز مي نويسم
امسال
وارونه بود بخت و دگرگونه بود حال
در لحظه شكفتن نوروز
دل غنچه خزان زده اي بود از ملال
اما چگونه مي شد نشكفت بي درنگ
در پيش آن دو بوته رنگين پامچال
سر بر كشيده
خنده زنان
از شكاف سنگ
روح پروانه عزيزم شاد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر