دیشب در حالیکه که پسرمان در جشن پایانی یکی از دورههای افتخار آفرین خود در کانادا شرکت داشت ظاهراً من تنها عضو خانواده او بودم که در کنارش نشسته بودم ولی من صندلی کنارم را برای تو خالی نگهداشتم چه را که میدانستم در آنجا حضور داری. میدانم هر جا که او خوش حال است و هرچه او دوست دارد تو هستی و تو موجب آنی. من نیز مثل تو آرزوی جز شادمانی او ندارم و به تو قول دادم که کنارش باشم و میمانم. آسوده باش و به ما یاری رسان و از خدای مهربانیها و خوبیها که مراد تو است کمک بخواه تأ ما را حمایت کند
جای تو همه جا خالیست
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر