هر شب از هجران به دامن اشك ريزانم چو شمع
سر برون آورده آذر از گريبانم چو شمع
بي مها با مي رسد اين آب و آتش عاقبت
بيم آن دارم كند يكباره ويرانم چو شمع
از شميم وصل جانان وز دم باد فراق
گه ز شادي استوار و گاه لرزانم چو شمع
بايدم در آتش حسرت سرا پا سوختن
زآنكه با پروانه من هم عهد و پيمانم چو شمع
با غبار ياس گر دارم درون دل سياه
ليك از نور اميد امشب فروزانم چو شمع
هم نشين با جمع عرفانم به هر محفل هنوز
از لباس عقل و دانش گر چه عريانم چو شمع
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر