عمر پروانه با بهار آغاز
میرود با خزان به همره گل

استفاده از مطالب این سایت با ذکر ماخذ بلامانع است

۱۳۸۷ اردیبهشت ۱۴, شنبه

مدرسه



دلم براي مدرسه تنگ است
براي معلم
براي مشق
براي تنبيه
براي بهانه هاي سياه
و براي نگاهي كه قبل از مشق خط مي خورد

تاريخ هاي حك شده؛ زنگ هاي تفريح شده و سيب هاي نصف شده
چه ايامي بود
و معلم نميدانست
نه محرم داشتيم ؛ نه عيد
قلم ها سياه ؛ ذهن ها سفيد
اما
الآن كه خورشيد بيست سال بزرگ تر از آن روز است
معلم خوب مي داند
قلم ها سفيدند و ذهن ها سياه

هیچ نظری موجود نیست: