در خزان هنگام کوچ بلبل و پروانه ها
دومین بار است می بینم ترا
چون که بر خاکت نشستم تا بگویم از فراق
ناگهان پروانه ای پر پر زنان
بال های زرد و زیبایش گشود
پر کشید اطراف من
هیچ کس باور ندارد گر بگویم این توئی
لیک خود باور کنم
من تو را در خانه میبینم
تو را بر شاخه های گل
که بر خاکت نشسته
وقت بیداری و در هنگام خواب
من تو را حس میکنم
پروانه زیبای من
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر